Trying to integrate working and living in the same block, each resident is not only given the 60-90-120sqm flat but also a 30sqm working studio in another part of the building. We are trying to confront the problems that arise from
a) working from home ,isolation of the individual and lack of publicity
b) lack of good quality small professional spaces in Athens
c) transportation difficulties that cause the normal Athenian to waste 1-2 hours/day going and coming from work Accommodation for young professionals or artists, social integration and publicity are given in this solution. Traditionally working was on ground level and living above. Now we have working in all 3 axis, ground level is all public and the central building (connected with the other 2 residential) retains the Modular 30sqm unit and connects with every living floor (or feeds off the residential floors)
b. trying to recreate the central Athenian neighbourhood in small scale, with streets ,alleys ,views , vistas, and change of uses as you pass through. The site remains accessible from all sides on ground level c. flexible living Based on a 30sqm unit the 3 blocks can give a variety of housing units that start from 30 and can end up to 120 not only horizontally but also vertically. i. the unit is linear with 4 distinct zones a zone service, dark zone, attached to the central core of the building ,wc , internal stairs, storage spaces, cloakroom and at the two ends of the apartment it turns 180 overtaking zone b and creating two middle size spaces ,bathroom and kitchen b zone internal circulation c zone flex zone and storage space.. its the small supranational zone (60cm) that can work in a flexible way (moving closets, screens, walls) d zone living zone, its the bright zone of the flat and the largest, easily separated to suit the owners needs and create bright clear spaces Other Mini concepts and problems that I will need to answer are 1 vertical urban garden (how can I use them? They do not count as build space so the developer gains sqm if I manage to place them as corridors, or integral spaces of the building) 2 important is the treatment of the very public elevation of Myllerou Street (the longest elevation) the answer that I will give for a super public and noisy elevation of residences has to be convincing) General ideas that drive the concepts are : Ideas that could be applied anywhere in Athens, That will solve problems and use the building code of Greece in a different way, That will bring money to the developer, That will answer the questions of contemporary living in Greece
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Η αριχτεκτονική πρόταση αποτελεί μια σύνθεση νέων ιδεών που καλείται να απαντήσει στο μεγάλο ζητούμενο για ευέλικτες κατοικίες οι οποίες συνυπάρχουν με τους κοινόχρηστους χώρους και εκείνους της εργασίας στην ίδια τοποθεσία.
Δημιουργεί λοιπόν ένα συγκρότημα όπου τα επιμέρους στοιχεία (εργασιακοί, ημιδημόσιοι και δημόσιοι χώροι και κατοικίες), αποτελούν ευδιάκριτους πυρήνες με δυνατότητα συνάντησης που μετατρέπονται σε εστίες κοινωνικοποίησης για τους χρήστες, διατηρώντας ταυτόχρονα την αυτονομία του.
Η πρόταση βασίζεται σε τέσσερις βασικούς άξονες: σχέση δημόσιου με ιδιωτικό χώρο, ένταξη του συγκροτήματος στον ιστό της πόλης, εξασφάλιση ανεξάρτητων χώρων εργασίας και δημιουργίας και ανάγκη για ευελιξία στην κατοικία.
ΔΗΜΟΣΙΟΣ & ΙΔΙΩΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ
Βασικός στόχος στον σχεδιασμό είναι ο επαναπροσδιορισμός της σχέσης του δημόσιου με τον ιδιωτικό χώρο στο οικοδομικό τετράγωνο. Η συνήθης αντιμετώπιση που θέλει τον δημόσιο χώρο να τυλίγεται γύρω από το τετράγωνο και να καταλαμβάνει το ισόγειο, παρακάμπτεται. Η ανάγκη για αναβάθμιση της περιχής γεννά μια νέα λύση που διατηρεί την καρδιά της σύνθεσης (τον δημόσιο χώρο) στο ισόγειο και τους τρεις ορόφους του κεντρικού κτιρίου, αλλά ανοίγει ταυτόχρονα το οικοδομικό τετράγωνο στο κοινό.
Οι τρεις πεζόδρομοι, τα τέσσερα σημεία πρόσβασης στο ισόγειο, η χάραξη εσωτερικών διαδρομών και οι ημιυπαίθριοι χώροι, συνθέτουν ένα φιλόξενο συγκρότημα και επαναφέρουν στην περιοχή το στοιχείο της γειτονιάς, ομαλά, δίχως παραφωνίες.
ΜΕΣΟΤΟΙΧΙΑ
Η μεσοτοιχία είναι το αποτύπωμα, η νοητή δηλαδή σύνδεση, τόσο με τη χάραξη της οδού από το 1835, όσο και με τα σημάδια που τα προηγούμενα οικίσματα άφησαν πάνω σ' αυτήν πριν το Μεταξουργείο ενταχθεί στον ιστό των Αθηνών, μεταφέροντας σε μας πληροφορίες μέσω ενός είδους τοίχου-πίνακα. Η συγκεκριμένη μεσοτοιχία διατηρείται και αναδεικνύεται ως ένα ιστορικό γλυπτό της πόλης.
Χωρίς νοσταλγική διάθεση ωστόση, η πρόταση απελευθερώνει τον τοίχο και επαναφέρει τον λοξό άξονα αναγνωρίζοντας τη δυναμική του ως αυτόνομο αρχιτεκτονικό στοιχείο. Αντίθεση και αντιπαράθεση λοιπόν επανατοποθετούνται αντικριστά σε θέση διαλόγου ενώνοντας αλλά και διαχωρίζοντας το παλιό από το νέο.
ΟΙΚΙΑ & ΧΩΡΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Η δυνατότητα εργασίας από το σπίτι, ισχυρό ζητούμενο του σύγχρονου κατοίκου της πόλης, στερεί από τον ενδιαφερόμενο τη δυνατότητα κοινωνικοποίησης, ενώ επιπλέον τον επιφορτίζει με το πρόβλημα της έλλειψης ξεκάθαρου εργασιακού χώρου. Η αρχιτεκτονική λύση επιλύει τα παραπάνω και αναδεικνύει μόνο τις διευκολύνσεις που η εργασία από το σπίτι δύναται να παρέχει με την εξασφάλιση για τους χρήστες στούντιο εργασίας πλησίον του χώρου κατοικίας. Η εξοικονόμηση πολύτιμου χρόνου και ενέργειας εξασφαλίζεται με αυτόν τον τρόπο. (κτίριο Γ)
ΕΥΕΛΙΚΤΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ Οι εναλλαγές στους χώρους κατοικίας απελευθερώνουν τον ιδιοκτήτη παρέχοντάς του επιπλέον δυνατότητες διαμόρφωσης και χρήσης των διαθέσιμων τετραγωνικών. Βασισμένο λοιπόν σε μία μονάδα των 30 τ.μ. το κτίριο μπορεί να «γεννήσει» όλους τους τύπους των διαμερισμάτων που ζητά ο αγωνοθέτης αλλά και άλλους, μικρότερους ή μεγαλύτερους, χωρίς να αλλάζει χαρακτήρα. Η μονάδα χωρίζεται σε 4 βασικές ζώνες από το χώρο πρόσβασης προς τον ημιυπαίθριο και τον εξώστη.
Ζώνη Α Εφάπτεται του διαδρόμου πρόσβασης και περιέχει όλες τις «μηχανές» και τους μικρούς χώρους του διαμερίσματος, όπως και τις εσωτερικές κλίμακες. Η ζώνη Α είναι το μόνο σταθερό σημείο της κατοικίας. Ζώνη Β Είναι ο ελεύθερος χώρος εσωτερικής κυκλοφορίας. Ζώνη Γ Παράλληλη με την Α και τη Β, είναι η πιο ευμετάβλητη. Στα υπνοδωμάτια καλύπτει τις εισόδους και τους αποθηκευτικούς χώρους, στο σαλόνι εμπεριέχει τα κινούμενα πάνελ και το πάσσο της κουζίνας. Ζώνη Δ Η ελεύθερη ζώνη του διαμερίσματος ΠΟΥ μπορεί να χωριστεί κάθετα δίνοντας τρεις βασικούς τύπους δωματίων (μικρό, μεσαίο, μεγάλο) και ένα κεντρικό εφαπτόμενο με την κουζίνα.
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΟΣ Το συγκρότημα αποτελείται από 4 ξεχωριστά κτίρια (Α, Β, Γ, Δ) Στα κτίρια Α, Β, Δ εντοπίζονται όλες οι κατοικίες του συγκροτήματος. Τα κτίρια Α και Β είναι γραμμικά, με κατεύθυνση βορρά -νότου και παράλληλα με την οδό Μυλλέρου και Μαραθώνος αντίστοιχα. Η επιμήκης διάσταση ορίζεται από την οικοδομική γραμμή στην πλευρά της Γερμανικού, από το Δ στο όριο του οικοπέδου μας και σε πλάτος από την κεντρική ιδέα της λύσης σε σχέση με την μονάδα κατοικίας. Η κατακόρυφη κίνηση εξυπηρετείται από τρείς κεντρικούς πυρήνες. Η οριζόντια στο Α και στο Β από ευθύγραμμους διαδρόμους που χωρίζουν τα κτίρια στη μέση και τροφοδοτούν εκατέρωθεν τα διαμερίσματα έχοντας ως απόληξη υπαίθριους χώρους πρασίνου.
Το κτίριο Δ συμπληρώνει το κενό που έχει δημιουργηθεί ανάμεσα στα υπάρχοντα κτίρια της Λεωνίδου και ολοκληρώνει την ιστορία της μεσοτοιχίας.
Στο κτίριο Γ η διανομή στους ορόφους γίνεται από έναν πυρήνα τοποθετημένο στην οξεία γωνία που σχηματίζει το κτίριο στον εσωτερικό διαγώνιο πεζόδρομο. Η θέση της εισόδου με πρόσωπο στη Μυλλέρου και ο εμφανής τρόπος ανόδου (γυάλινο κλιμακοστάσιο) τονίζουν τον δημόσιο χαρακτήρα του κτιρίου. Οι χώροι εργασίας είναι ορθογώνιοι και τοποθετούνται αντικριστά, οκτώ ανά όροφο, 32 συνολικά, όπως τα διαμερίσματα. Οι τρείς εξωτερικές τους πλευρές είναι συμπαγείςς με ανοίγματα οπτικών φυγών προς τον πεζόδρομο και τον ουρανό. Η τέταρτη πλευρά τους είναι ανοιχτή προς το εσωτερικό και με ελαφρύ κατασκευαστικό χαρακτήρα (γυαλί, κινούμενα πάνελ). Τα γραφεία τοποθετούνται με μία ελαφριά περιστροφή σε απόσταση τουλάχιστον 1.20μ. μεταξύ τους και Δ από το Α και Β κτίριο. Η «κίνηση» τους σε συνδυασμό με τον διαφορετικό χρωματισμό ή την επένδυση δημιουργεί τρεις καταστάσεις. Η πρώτη είναι σε επίπεδο εσωτερικής και εξωτερικής όψης, δηλώνει την διαφορετικότητα του όγκου σε σχέση με το σύνολο και συνεπώς του χρήστη. Η δεύτερη είνια σε επίπεδο κάτοψης, όπου η περιστροφή των κύβων αποκαλύπτει μια οργανική κάτοψη που περιμένει να ανακαλυφθεί και να χρησιμοποιηθεί. Ο χώρος που δημιουργείται ανάμεσα στα γραφεία παύει να είναι διάδρομος και γίνεται διαδρομή ανάμεσα από «μαγαζιά», «πλατείες»και «στενά». Η τρίτη επιρροή της προβολής και περιστροφής των όγκων είναι σε επίπεδο συνόλου του συγκροτήματος. Οι τρεις αυστηρές γραμμικές κατόψεις των Α, Β και Δ περιβάλλουν ένα γλυπτό μέσα στο οποίο όλοι οι χρήστες στεγάζουν ένα κομμάτι από τη δυναμική τους. Η κεντρική του θέση παίρνει συμβολικό χαρακτήρα και η δημόσια εικόνα του γίνεται πομπός της δημιουργικότητας των κατοίκων.
Το ισόγειο λειτουργεί ως δημόσια ζώνη. Στο ισόγειο του Α τοποθετείται εκθεσιακός χώρος. Τα υαλοστάσια περιστρέφονται και η διάταξη αλλάζει ανάλογα με τις ανάγκες της έκθεσης. Στην εσωτερική πλευρά του, ημιυπαίθριοι χώροι ενώνονται με τον πεζόδρομο και δημιουργούν μια δεύτερη εσωτερική στοά που μπορεί να δεχτεί καλλιτεχνικές εγκαταστάσεις (installations). Το ισόγειο του Β προσφέρει μια σειρά απο ημιυπαίθριους χώρους εφαπτόμενους στον εσωτερικό πεζόδρομο και 5 εργαστήρια καλλιτεχνών στην πλευρά της Μαραθώνος.
Το δώμα είναι ο κοινός χώρος επαφής των κτιρίων κατοικίας. Το «τρίποδο» των Α, Β και Δ κτιρίου ενώνεται με γέφυρες πάνω από τον 3ο όροφο. Τα σημεία αναφοράς είναι η αίθουσα συγκεντρώσεων στην οροφή του Β, ο κήπος με απρόσκοπτη θέα προς την Ακρόπολη και τον Λυκαβηττό στο δώμα του Α, και ως κεντρικό, η πισίνα 25μ. στην οροφή του Γ. Η πρόσβαση στο δώμα είναι εφικτή μόνο από τα κτίρια κατοικίας. Χώροι έχουν προβλευθεί για τον Ηλεκτρομηχανολογικό εξοπλισμό του κτιρίου ανάμεσα στις θέσεις πρασίνου.
